| Eski Türkçe Aslı (Latinize) | Günümüze Aktarımı |
| HİKMET-141 | |
| Tevbe kılıp Hakk'a yanğan âşıklarğa | Tevbe eyleyip Hakk'a yanan âşıklara |
| Uçmağ içre tört arığda şerbeti bar | Cennet içinde dört pınarda şerbeti var. |
| Tevbe kılmay Hakka yanmağan gafillerge | Tevbe kılmayıp Hakk'a yanmayan gâfillere |
| Tar lahedde katığ azâb hasreti bar | Dar kabirde sert azab hasreti var. |
| | |
| Uçmağ mülkin uman kullar tevbe kılsun | Cennet mülkünü uman kullar tevbe eylesin |
| Tevbe kılıp hazretige yavuk bolsun | Tevbe eyleyip Hazret'ine yakın olsun; |
| Hûr u kusûr ğılman vildân hâdim bolsun | Hûri kusûr, gılman, vildan hizmetçi olsun |
| Elvân elvân kiyer teşrif hil'atı bar | Rengarenk giyer şeref kaftanı var. |
| | |
| Tevbe kılğan âşıklarğa nûrı erür | Tevbe eyleyen âşıklara nuru erer |
| Tüni küni sâim bolsa köngli yarur | Gece gündüz oruçlu olsa, gönlü ışır |
| Kaçan ölüp gorğa kirse gorı kengrür | Ne zaman ölüp kabre girse, kabri genişler; |
| Oğan İzim Rahim Rahmân rahmeti bar | Kadir Rabb'im, Rahim, Rahman rahmeti var. |
| | |
| Tevbesizler bu dünyadın keçmez bilür | Tevbesizler bu dünyadan geçmez sanır |
| Ölüp barsa gor azâbın körmez bilür | Ölüp gitse, kabir azabını görmez sanır |
| Kıyâmet kün tang arasât atmaz bilür | Kıyamete gün Arasat'ın tanı atmaz sanır |
| Heyhât heyhât nevha feryâd künleri bar | Heyhat-heyhat, feryad-figan günleri var. |
| | |
| Namaz roze tevbe üzre barğanlarğa | Namaz, oruç, tevbe üzere varanlara, |
| Hak yolığa kirip kadem koyğanlarğa | Hakk yoluna girip adım atanlara |
| Uşbu tevbe birle anda barğanlarğa | Bu tevbe, ile oraya varanlara, |
| Yarlikanmış kullar birle suhbeti bar | Bağışlanmış kullar ile sohbeti var. |
| | |
| Namaz birle rozeleri otın alar | Namaz ile oruçları ateşini alır |
| Alem halkı süynüp anı Hak'dın tiler | Alem halkı sevinip onu Hakk’dan diler |
| Kıyamet kün körüp anı alar tınglar | Kıyamet günü görüp onu onlar dinler |
| Ne kul ermiş bu saadet nusreti bar | Ne kul imiş bu saadet, nusreti var. |
| | |
| Ol arığlar kimge turur bilgil anı | O pınarlar kimedir, bil onu |
| Tevbe kılğan âşıklarğa içürür anı | Tevbe kılan âşıklara içirir onu; |
| Tevbesizler ol arığdın içmes ba veli | Tevbesizler o pınardan içmez suyu; |
| Anga içrür zehir zakküm şerbeti bar | Ona içirir zehir-zakkum şerbeti var. |
| | |
| Kıyametni bir küni ellik ming yılça bolur | Kıyametin bir günü elli bin yıl kadar olur |
| Bu dünyanı sanıça bil neçe bolur | Bu dünyanın sayısı ile bil nice olur |
| Kıyamet kün yetmiş ming yıl otta kalur | Kıyamet günü yetmişbin yıl ateşte kalır |
| Tevbe kılgan kullar küymez mühleti bar | Tevbe eyleyen kullar yanmaz mühleti var |
| | |
| Her kim Haknıng kulı bolsa Hakka yansun | Her kim Hakk'ın kulu olsa, Hakk’a yansın |
| Hakka yanmaz özin degen narı barsun | Hakk'a yanmaz kendisi diyen ötye gitsin |
| Kul Hâce Ahmed neçük munda orun tabsun | Kul Hoca Ahmed nasıl burada makam bulsun; |
| Keçe kündüz korka turur heybeti bar | Gece gündüz korka durur, korkusu var... |